ADI

ADI is een verdere ontwikkeling van het al lang op de markt gevestigde nodulair gietijzer. In Amerika bekend onder de naam ADI (Austempered Ductile Iron), is het in Europa genormeerd onder de naam uitferritisch gietijzer in DIN EN 1564. Het materiaal wordt vervaardigd uit speciaal gelegeerd nodulair gietijzer door middel van een nabehandeling en concurreert door zijn (voor gietijzer) uitstekende materiaaleigenschappen met gietstaal- en smeedstalen onderdelen (vergelijkbare of betere slijtage-eigenschappen en sterkte tegen lagere kosten) en aluminium (volume- en volume- en kostenvoordelen ten opzichte van aluminium bij zwaar belaste onderdelen).

ADI onderscheidt zich door een hoge statische en dynamische sterkte (tot 1400 N/mm2) in combinatie met een goede rekbaarheid (tot 10%) en een hoge taaiheid. De weerstand tegen permanente wisselbelasting is vergelijkbaar met die van staal, maar de trillingsdemping (en daarmee de geluidsemissie) is tot 40% beter.

Warmtebehandeling van ADI

Door de lagere dichtheid van het gietijzer is een gewichtsvermindering van 10% ten opzichte van staal gebruikelijk.

De betere gietbaarheid leidt tot constructies die zijn aangepast aan de belasting, met nog meer gewichtsbesparing. Bovendien is de mechanische bewerking goedkoper in vergelijking met stalen onderdelen van dezelfde hardheid.

Bij de vervanging van aluminium onderdelen zijn voordelen in volume en gewicht te verwachten, maar hier staat vooral het kostenvoordeel van maximaal 20% op de voorgrond.

Naast slijtdelen zoals tandwielen, ploegpunten, kettingschakels, snijbladen, geleiderails en graafbakken zijn ook zwaar belaste onderdelen zoals chassisonderdelen en aandrijfcomponenten (holle wielen, assen/asbruggen, remdragers, nokkenassen voor zware motoren, rollen, wielen) veelvoorkomende toepassingen.